Daar lig je dan met je Laatste Pil in de palm van je hand.
Onverwachts word je vervuld van een oplaaiend vuur. Vreemd, mompelt je verstand. Ik leef! veert je ziel op, en je glimlacht naar je geliefden in de schaduw rond je bed.
Er verschijnen ongenode gasten in de slaapkamer. Herman Brood. Hij knipoogt naar je. Naast hem de Italiaanse futurist Marinetti, spelend met een pistool. Filosoof Marli Huijer schuift aan in een wit T-shirt met een groot vraagteken. Achter haar een yogadocente met een lief gezicht, zonder naam - waar komt zij vandaan? - een groepje SGP'ers en een paar onbesuisde jongeren in het zwart. Allen zijn afgekomen op de gloed van het in jou oplaaiende vuur.
Prik, prik, prik, dood waar is uw prik?
Dood waar is u, dood waar is u, dood waar is uw prik
Pijn verteert je lijf. Het gilt NEE, vaak, hard en lang. Meer lijkt er niet van je over te zijn. Je kijkt omhoog. Ziet de eiken balken onder het dak. Zij waren er als je alleen was en kreunde, als het woei.
Voor een moment is de pijn weggeëbd. Je legt de pil terug in het doosje op de tafel naast je bed. Onder handbereik. Iemand had nagedacht over deze verpakking. De pil, hard wit, ontdaan van elke kleur, bedoeld als begin van alle einde. Het doosje, rond en plat, als voor een sieraad. De buitenkant romig wit, zonder smet, zonder verkeerde keus, onschuldig nog, de binnenzijde waterig roze als een link naar het leven, een druppel sterk verdund bloed.
De pil ligt daar als een knop. Waar je op kunt drukken als het sterven te veel wordt. Weet hebben van pijn en vuiligheid en ontluistering is genoeg, je hoeft het niet elke keer opnieuw mee te maken. Daarvoor is die uitknop.
Wat komen de SGP’ers doen? De oudste doet een stap naar voren. 'In de nabijheid van onze dood ervaren we niet alleen de roep om een dokter en de schreeuw om een medemens maar bovenal een ongekende intensiteit van leven. En het verlangen je daaraan over te geven, het wonder van je bestaan te vieren.'
Vanuit het groepje jongeren wordt vuurwerk de kamer ingegooid. Amen. Hoor alleen jij dat orgel loeien? Ben jij de enige die wil zingen en dansen? Halleluja! Terwijl je voor je ziet hoe je dat gaat doen, opstaan, dansen en springen en zingen, nemen de gelovigen afscheid.
Prik, prik, prik, dood waar is uw prik?
Dood waar is u, dood waar is u, dood waar is uw prik
PANGGG!! - Marinetti's pistool gaat af.
'Jezus man!' De yogajuf kijkt naar jou, schreeuwt tegen de Italiaan en kruipt bij je in bed.
Marinetti lacht en dan zie je dat het een hologram is. Een kleurloze, zich herhalende 3D-projectie van maar één scène: hij richt z'n pistool op jou, schiet en lacht. Richt z'n pistool, schiet en lacht. Dit is beter dan zo’n pil, je gaat rechtop in bed zitten, de tepel van je niet afgezette borst priemt door het nachthemd, 'Kom maar op Marinetti!'
'Ik wou dat ik een lul had', fluistert de yogajuf.
Do do do, dood waar is u prik
Dood waar is u, dood waar is u, dood waar is uw prik
Marli gaat in het avondlicht van het dakraam staan en trekt haar T-shirt strak. 'Wat betekent het om te leven? Die vraag opent een adembenemende ruimte met maar één vast punt: onze dood. Vrij leven is de kans accepteren te sterven. In gevangenschap leven is je preventief terugtrekken, elk mogelijk risico op ongeluk en ziekte vermijdend. Wat is goed leven?'
Je kijkt naar de pil. Als ik hem te vroeg neem: 'ik durf niet te leven'. Als ik hem te laat neem: 'ik durf niet te sterven.'
Waar zijn de jongeren? Naar buiten voor een sigaret? Ze komen nog terug, toch?
Gertrude en Bambi schuifelen vanaf de deuropening naar je bed. Je kleindochter duwt het warme hertje tegen je uitgedroogde mond. Jouw gezicht, haar Bambi, het gelaat van Gertrude, alles wordt vochtig, de kamer ruikt naar bloemen en kaneel, wat is er heerlijker dan ademhalen. Alsof je bijna verdronken was.
Brood zet in. Zijn voet bonkt op de vloer. Of is het mijn hart dat ik hoor. Op de maat van mijn bloed zingt Herman een blues. Ik kom onder het laken uit, kniel op bed en schommel een beetje op en neer en bedenk dat de pil op het nachtkastje een toverbal zou moeten zijn, laagjes, kleuren, smaken, je kunt hem nog even uit je mond nemen, pas in het binnenste zit de dodelijke lading.